Θετικές δράσεις και κίνητρα κόντρα στην απαξίωση του Κέντρου

Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, απαντά σε εννέα ερωτήσεις του Θάνου Τριανταφύλλου Ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης μιλάει για τη σχέση ασφάλειας και δικαιωμάτων, για τους τρόπους που μπορεί να αντιστραφεί η πορεία απαξίωσης του Ιστορικού Κέντρου της πόλης, για τους αστυνομικούς της γειτονιάς, για τις πρωτοβουλίες των ίδιων των πολιτών, για το νομοσχέδιο χορήγησης [...]

Ακριβή μου πραγματικότητα…

Από τη Metropolis Weekend που κυκλοφορεί και σήμερα, Σάββατο Tο θέμα συζήτησης των προηγούμενων ημερών στην Αθήνα ήταν η επίσημη αναγνώριση από την πολιτεία της υποβάθμισης του Ιστορικού Κέντρου της πρωτεύουσας. «Μπα, τώρα το πήραν χαμπάρι;», ειρωνεύτηκε ο Δημήτρης και αρχίσαμε μια φοβερή πλάκα που συντρόφεψε υπέροχα το -κατά τα άλλα υποτονικό- κυριακάτικο απόγευμά μας, [...]

«Είμαι ερωτευμένη με την Αθήνα»

Η Ηρώ Σαΐα μιλά στη Νάντια Γιαννούλη Δευτέρα απόγευμα. Φεύγω -κυριολεκτικά τρέχοντας- από τη δουλειά. Εχει πολικό ψύχος και δύο πράγματα έχω στο μυαλό μου -να μη στήσω την Ηρώ Σαΐα στο ραντεβού μας και να ζεστάνω το κοκαλάκι μου. Ο υπερβάλλων ζήλος με έκανε να περιμένω 20 λεπτά στο άδειο και κρύο φουαγέ της [...]

Προς κύριον Στιβ Τζομπς, ενταύθα…

Η δική μας άποψη, στις σελίδες 2-3 της ΜWeekend που κυκλοφόρησε σήμερα και θα βρίσκεται και αύριο στα γνωστά κόκκινα σταντ [φυσικά και με ένα κλικ στο εξώφυλλό μας, στη δεξιά στήλη του blog] Νίκος Πιτσιλαδής

10 χρόνια + μία μέρα ΜΕΤΡΟ

Πού θα βρεθούμε; Ραντεβού Πανεπιστήμιο. Απορία: πριν υπάρξει η στάση Μετρό Πανεπιστήμιο πώς το λέγαμε αυτό το σημείο; Το λέγαμε; Μήπως δεν δίναμε ραντεβού εκεί; Αυτό που έχει υπερισχύσει ως άποψη είναι ότι το Μετρό περισσότερο διευκόλυνε τους Αθηναίους, που έτσι κι αλλιώς μετακινούνταν με συγκοινωνίες, αλλά δεν παρέσυρε τους υπόλοιπους να εγκαταλείψουν τα αυτοκίνητά [...]

Ονειρο κι εφιάλτης…

Νικήτας Καραγιάννης «Σκέφτομαι να γυρίσω στην Ελλάδα», είπα μια μέρα, πριν από 20 χρόνια, τηλεφωνικά στο φίλο μου το Δημήτρη. Ζούσα στο Μαϊάμι, αλλά παρά το γεγονός ότι βρισκόμουν σ’ έναν επίγειο «παράδεισο» οι συγκυρίες με ωθούσαν να επιστρέψω στην πατρίδα. «Είσαι τρελός; Κάτσε στ’ αβγά σου αγόρι μου», μου απάντησε ο φίλος μου χωρίς [...]

Το δικαίωμα στην ομοφοβία

Τηλέμαχος Χορμοβίτης Πριν από λίγες μέρες, σε γνωστό μπαρ στο Γκάζι, οι ιδιοκτήτριες του μαγαζιού έκαναν παρατήρηση σε gay ζευγάρι που φιλήθηκε. Παρά την εορταστική ραστώνη, το θέμα πήρε γρήγορα μεγάλες διαστάσεις. Αρθρα δημοσιεύτηκαν σε δημοφιλή blogs και σε εφημερίδες ευρείας κυκλοφορίας, ενώ μέχρι και διαδήλωση έγινε στο Γκάζι. Στο Facebook, μάλιστα, εμφανίστηκε γκρουπ που [...]

Κάποτε στην Ελλάδα…

Θοδωρής Αντωνόπουλος «Το οικονομικό καθεστώς της Ελλάδας είναι τόσο αλλόκοτο… Ζει σε πλήρη χρεοκοπία αφότου γεννήθηκε… Ολοι οι προϋπολογισμοί παρουσιάζουν έλλειμμα… Η κυβέρνηση διαπραγματεύτηκε ένα δάνειο στο εξωτερικό… Οι πόροι του σπαταλήθηκαν δίχως κανένα όφελος για τον τόπο… Οι φορολογούμενοι δεν πληρώνουν… Οι πλούσιοι βρίσκουν τρόπο να απατούν το κράτος… Οι (κρατικοί) υπάλληλοι δεν σκέφτονται [...]

Πατρίδα, η [όνομα γένους θηλυκού, ετυμολογικά αρσενική, νοήματος ουδέτερου]

Γιάννης Παπαγιαννόπουλος Γεννήθηκα 15 Ιουλίου, Πέμπτη μεσημέρι. Καθόλου βολική ημερομηνία πρέπει να σας ενημερώσω. Για το Πέμπτη πάει στο καλό: μετά από 20 χρόνια κατάφερα να τη μετατρέψω στην αγαπημένη μου μέρα. Αλλά το ντάλα κατακαλόκαιρο που το πας; Και μη κοιτάς τώρα! Τότε ένα… σκατουλάκι 3 κιλών μέσα στο κλάμα έπρεπε να περάσει τους [...]

Μ’ ένα άρλεκιν ξεχνιέμαι (και δεν είμαι εθνοπροδότης)

Θυμήθηκες σχολικές γιορτές που κωλοπαίδιζες, δασκάλους που βαριόσουν αφόρητα και βιβλία που μόλις τέλειωσε η χρονιά έκαψες. Θυμήθηκες κατορθώματα ηρώων που «ψώμωσε» κι αντρείεψε η «αγία ορθοδοξία». Σωκράτη, Πλάτωνα και Πυθαγόρα, Θεμιστοκλή, Αλέξανδρο. Επειτα, τα ‘κλεισες όλα σ’ ένα βιου μάστερ για να τα ‘χεις για το δρόμο, σαν φλασκί κονιάκ όταν ζυγώνει ο μαίστρος. Οταν κάποιος σου ‘λεγε κάτι για την σμπαραλιασμένη οικονομία -που τελεί υπό επίβλεψη από αυτούς τους βδελυρούς φραγκοβένετους που «ήντουσαν στις βαλανιδιές όταν εμείς μεγαλουργούσαμε» (sic)-, το θρήσκευμα στις ταυτότητες -το «τελευταίο προπύργιο ελληνικότητας που θέλουν να μας στερήσουν-, τις υπέρογκες σπατάλες σε εξοπλιστικά προγράμματα -γιατί έχουμε πέσει σε μοχθηρούς, αλλόθρησκους γειτονες-, αρκούσε άλλο ένα «κλικ» στο βιου μάστερ για να θυμηθείς πεδία δόξης λαμπρά και να «μπουκώσεις» εθνικοφροσύνη. Μ’ ένα άρλεκιν ξεχνιέμαι.