Επιτέλους, οι Γερμανοί (ξανα) ήλθαν!

“Η Γερμανία παρεμβαίνει για να σώσει την Ελλάδα και το ευρώ” σχολιάζει ο Edward Helmore σήμερα σε ένα από τα κύρια άρθρα της The First Post ΚΤ

“Η Αμερική δεν χάθηκε ακόμα”

«Αντί να φθαρούμε εξαιτίας της αυτοκρατορικής υπερεπέκτασης, έχουμε παραλύσει από τη διαδικασία. Αντί να αναπαραστήσουμε την παρακμή και την πτώση της Ρώμης, αναπαριστούμε τη διάλυση της Πολωνίας κατά τον 18ο αιώνα», υπογραμμίζει ο Paul Krugman, ένας από τους mainstream οικονομολόγους των ημερών μας (και ας μην τον γνωρίζουν καλά ορισμένοι -πρώην- Έλληνες υφυπουργοί), για την [...]

Αν δεν θέλουμε να μας αποκαλούν PIGS

Η κυβέρνηση, όπως είναι πλέον γνωστό, πήγε κατευθείαν στο σχέδιο Β. Μεταξύ μας, δεν είχε και μεγάλη διαφορά από το σχέδιο Α. Τα όρια συνταξιοδότησης ούτως ή άλλως κάποια στιγμή θα αναθεωρηθούν, αφού και το προσδόκιμο ζωής έχει αυξηθεί και κυρίως η νέα αυτή εξέλιξη θέλει επτά εργαζόμενους ανά συνταξιούχο, τη στιγμή που τώρα το [...]

Ακριβή μου πραγματικότητα…

Από τη Metropolis Weekend που κυκλοφορεί και σήμερα, Σάββατο Tο θέμα συζήτησης των προηγούμενων ημερών στην Αθήνα ήταν η επίσημη αναγνώριση από την πολιτεία της υποβάθμισης του Ιστορικού Κέντρου της πρωτεύουσας. «Μπα, τώρα το πήραν χαμπάρι;», ειρωνεύτηκε ο Δημήτρης και αρχίσαμε μια φοβερή πλάκα που συντρόφεψε υπέροχα το -κατά τα άλλα υποτονικό- κυριακάτικο απόγευμά μας, [...]

“NIGHTMARE ON CAMERON STREET”

“Ο Cameron είναι πολύ χειρότερος απ’ ότι πιστεύαμε”, γράφει ο Dominic Sandbrook στον New Statesman αυτής της εβδομάδας που κυκλοφόρησε σήμερα με τον πηχυαίο τίτλο στο εξώφυλλο να αναγράφει “NIGHTMARE ON CAMERON STREET”… Ασκησεις φαντασιας ή απλως μια επικειμενη πραγματικοτητα διευρυμενων απαιτησεων; Kώστας Tσαούσης

Καλή αντάμωση, πνεύμα ελεύθερο

«Να μην ξεχνάμε πως η φύση, δυνατότερη από τον άνθρωπο, την επιστήμη και την τεχνική, απεριόριστη αλλά όχι αναγκαστικά άπειρη, έχει τα όρια της ανοχής και της αντοχής» Την τελευταία του πνοή άφησε σήμερα (Πέμπτη) τα ξημερώματα στο Παρίσι, ο στοχαστής Κώστας Αξελός. Παροιμιώδης υπήρξε η διένεξή του με τον Σαρτρ τον οποίο εγκαλούσε για [...]

Μετά τον Τόνι Μπλερ…ο Γιώργος Παπανδρέου

Ο Τζεφ Μάλγκαν , είναι επικεφαλής των Institute of Community Studies και Young Foundation, τέως επικεφαλής Στρατηγικού Σχεδιασμού του γραφείου του Τόνι Μπλερ και πλέον μέλος της Επιτροπής  για τον εκσυγχρονισμό της λειτουργίας της ελληνικής κυβέρνησης, υπό τον Χάρη Παμπούκη . Στο -πιο επίκαιρο από ποτέ- κείμενό του που ακολουθεί, μία αναδημοσίευση από το τεύχος [...]

“My life, my death, my choice”

Σύμφωνα με μία δημοσκόπηση της Daily Telegraph, 4 στους 5 Βρετανούς πιστεύουν ότι πρέπει να επιτραπεί στους συγγενείς ενός αρρώστου με ανίατη πάθηση να τον βοηθήσουν να τερματίσει τη ζωή του, εφόσον το επιθυμεί. Τα τρία τέταρτα των ερωτώμενων υποστήριξαν ότι πρέπει να αναθεωρηθεί ο βρετανικός νόμος για την υποβοηθούμενη αυτοκτονία, ο οποίος την θεωρεί [...]

The Peace Deal Obama Should Be Making

Μία ενδιαφέρουσα πρόταση καταθέτει ο Anthony Difilippo, καθηγητής  κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου Lincoln, στο περιοδικό Foreign Policy, σε σχέση με την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ. Σε αντίθεση με την κυρίαρχη άποψη, ο Difilippo προτείνει την προσέγγιση της Βόρειας Κορέας, με σκοπό την υπογραφή συνθήκης ειρήνης. Ως αντάλλαγμα, η Πιονγιάνγκ θα προβεί σε άμεση αποπυρηνικοποίηση.

My big fat sell-off

Χαρακτηριστικο παραδειγμα βρετανικου φλεγματος: “The Greek finance minister, George Papaconstantinou, must feel like a man who finds a one-euro coin on the pavement only to discover he had earlier dropped a five-euro note.” Η αρχη του αρθρου υπο τον τιτλο “My big fat sell-off” που φιλοξενειται στην τρεχουσα εκδοση του περι…οδικου The Economist. Κώστας Τσαούσης

Ελλάδα 2020: όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν

Ντίνος Ρητινιώτης Με το πέρας κάθε έτους, συνηθίζεται οι αρθρογράφοι ανά τον κόσμο να επιδίδονται σε σχολιασμό των τεκταινόμενων της χρονιάς. Στο κλείσιμο της δεκαετίας (καλή ώρα), όπου το εύρος της ύλης είναι ακόμα μεγαλύτερο, τα επετειακά τεύχη και τα παντός είδους αφιερώματα, έχουν την τιμητική τους. Ωστόσο, ζώντας στην χώρα της «αναποδιάς», το συγκεκριμένο [...]

Apple ipad unveiled

Από το design, το λειτουργικό, τις δυνατότητες, την επικείμενη σφαγή των portable gadgets…όλα τα προέβλεψαν τα μέντιουμ με το κληρονομικό για την “ταμπλέτα” του Τζομπς όπως την έλεγαν, εκτός από την θρασύτατα χαμηλή τιμή: ξεκινάει στα $499……Κρίμα και τον συμπαθώ τον Bezos είναι και ψιλο-ελληνόπαις παναθεμά τον: είναι πολύ σκληρό να σου ανακοινώνουν ότι θα [...]

Ονειρο κι εφιάλτης…

Νικήτας Καραγιάννης «Σκέφτομαι να γυρίσω στην Ελλάδα», είπα μια μέρα, πριν από 20 χρόνια, τηλεφωνικά στο φίλο μου το Δημήτρη. Ζούσα στο Μαϊάμι, αλλά παρά το γεγονός ότι βρισκόμουν σ’ έναν επίγειο «παράδεισο» οι συγκυρίες με ωθούσαν να επιστρέψω στην πατρίδα. «Είσαι τρελός; Κάτσε στ’ αβγά σου αγόρι μου», μου απάντησε ο φίλος μου χωρίς [...]

Το δικαίωμα στην ομοφοβία

Τηλέμαχος Χορμοβίτης Πριν από λίγες μέρες, σε γνωστό μπαρ στο Γκάζι, οι ιδιοκτήτριες του μαγαζιού έκαναν παρατήρηση σε gay ζευγάρι που φιλήθηκε. Παρά την εορταστική ραστώνη, το θέμα πήρε γρήγορα μεγάλες διαστάσεις. Αρθρα δημοσιεύτηκαν σε δημοφιλή blogs και σε εφημερίδες ευρείας κυκλοφορίας, ενώ μέχρι και διαδήλωση έγινε στο Γκάζι. Στο Facebook, μάλιστα, εμφανίστηκε γκρουπ που [...]

Πατρίδα, η [όνομα γένους θηλυκού, ετυμολογικά αρσενική, νοήματος ουδέτερου]

Γιάννης Παπαγιαννόπουλος Γεννήθηκα 15 Ιουλίου, Πέμπτη μεσημέρι. Καθόλου βολική ημερομηνία πρέπει να σας ενημερώσω. Για το Πέμπτη πάει στο καλό: μετά από 20 χρόνια κατάφερα να τη μετατρέψω στην αγαπημένη μου μέρα. Αλλά το ντάλα κατακαλόκαιρο που το πας; Και μη κοιτάς τώρα! Τότε ένα… σκατουλάκι 3 κιλών μέσα στο κλάμα έπρεπε να περάσει τους [...]

Μ’ ένα άρλεκιν ξεχνιέμαι (και δεν είμαι εθνοπροδότης)

Θυμήθηκες σχολικές γιορτές που κωλοπαίδιζες, δασκάλους που βαριόσουν αφόρητα και βιβλία που μόλις τέλειωσε η χρονιά έκαψες. Θυμήθηκες κατορθώματα ηρώων που «ψώμωσε» κι αντρείεψε η «αγία ορθοδοξία». Σωκράτη, Πλάτωνα και Πυθαγόρα, Θεμιστοκλή, Αλέξανδρο. Επειτα, τα ‘κλεισες όλα σ’ ένα βιου μάστερ για να τα ‘χεις για το δρόμο, σαν φλασκί κονιάκ όταν ζυγώνει ο μαίστρος. Οταν κάποιος σου ‘λεγε κάτι για την σμπαραλιασμένη οικονομία -που τελεί υπό επίβλεψη από αυτούς τους βδελυρούς φραγκοβένετους που «ήντουσαν στις βαλανιδιές όταν εμείς μεγαλουργούσαμε» (sic)-, το θρήσκευμα στις ταυτότητες -το «τελευταίο προπύργιο ελληνικότητας που θέλουν να μας στερήσουν-, τις υπέρογκες σπατάλες σε εξοπλιστικά προγράμματα -γιατί έχουμε πέσει σε μοχθηρούς, αλλόθρησκους γειτονες-, αρκούσε άλλο ένα «κλικ» στο βιου μάστερ για να θυμηθείς πεδία δόξης λαμπρά και να «μπουκώσεις» εθνικοφροσύνη. Μ’ ένα άρλεκιν ξεχνιέμαι.